Rehabilitacja refundowana przez Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ) przysługuje osobom, które potrzebują wsparcia w powrocie do sprawności po urazach i operacjach. Jest też zlecana przy leczeniu chorób przewlekłych. Jak uzyskać taką rehabilitację na NFZ?
Spis treści
- Rehabilitacja na NFZ: skierowanie od lekarza
- Rejestracja skierowanie w placówce prowadzącej rehabilitację
- Uzyskanie terminów zabiegów
- Rehabilitacja domowa – nowe zasady od 2026 r.
- Rehabilitacja w sanatorium – co warto wiedzieć?
- Co jest potrzebne do rehabilitacji za granicą?
Poniżej krótki poradnik, który pozwala się zorientować w kolejności działań i możliwościach jakie daje pacjentom Narodowy Fundusz Zdrowia. Piszemy też, jakie zmiany pojawiły się w tym zakresie od 1 stycznia 2026 roku.
Rehabilitacja na NFZ: skierowanie od lekarza
Aby przejść rehabilitację na NFZ najpierw trzeba otrzymać skierowanie od lekarza w ramach wizyty realizowanej na w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia.
Skierowanie może wystawić zarówno lekarz podstawowej opieki zdrowotnej (lekarz POZ), jak i specjalista (np. ortopeda lub neurolog).
Skierowanie określa nie tylko to, czy rehabilitacja jest konieczna, ale też wskazuje dlaczego oraz jakiego rodzaju rehabilitacja jest wskazana. Rehabilitanci mogą pomagać pacjentom w różnych trybach. Może to być:
- rehabilitacja ambulatoryjna, czyli taka, która realizowana jest w poradni lub przychodni,
- rehabilitacja domowa, przeprowadzana podczas wizyty rehabilitanta domu pacjenta,
- rehabilitacja stacjonarna, na przykład w sanatorium lub ośrodku uzdrowiskowym.
W systemie NFZ skierowanie na rehabilitację funkcjonuje nie tylko w wersji papierowej, ale także jako e-skierowanie. Kod skierowania jest potrzebny aby zarejestrować się w placówce, która będzie prowadzić rehabilitację.
Rejestracja skierowanie w placówce prowadzącej rehabilitację
Po uzyskaniu skierowania należy działać dynamicznie – nie odkładajmy spraw „na później”. Pacjent ma tylko 30 dni na jego zarejestrowanie w placówce rehabilitacyjnej, która ma umowę z NFZ (zakładzie rehabilitacji wg. terminologii NFZ). Po tym terminie skierowanie traci ważność i trzeba będzie niestety rozpoczynać całą procedurę od nowa.
E-skierowanie posiada przypisany kod. Jest on powiązany z numerem PESEL pacjenta (nie może więc go wykorzystać inna osoba). Placówka rehabilitacyjna identyfikuje pacjenta na podstawie kodu skierowania i numeru PESEL. Nie trzeba wybierać najbliższej rehabilitacji w miejscu zamieszkania – dzięki rezygnacji NFZ z tzw. rejonizacji w tym zakresie, pacjenci mozgą kontaktować się z dowolnym ośrodkiem rehabilitacyjnym w Polsce, który realizuje takie usługi w ramach NFZ. Oczywiście bliskość placówki znacznie ułatwia rehabilitację ponieważ w wielu wypadkach należy liczyć się z serią wizyt.
Uzyskanie terminów zabiegów
Po zarejestrowaniu skierowania ośrodek rehabilitacyjny ustala dla pacjenta konkretny termin zabiegów lub wizyt. Czas oczekiwania zależy od wielu czynników – np. od ilości pacjentów na liście oczekujących, ale także od stanu zdrowia pacjenta. W niektórych przypadkach ośrodek prosi pacjenta o wcześniejsze dostarczenie dokumentacji medycznej – np. wyników badań lub opisów, co pozwala fizjoterapeutom przygotować optymalny plan zabiegów.
Rehabilitacja domowa – nowe zasady od 2026 r.
Rehabilitacja domowa, czyli fizjoterapia realizowana w warunkach domowych, przeszła ważne zmiany w systemie NFZ od 1 stycznia 2026 roku. Głównym celem tych zmian było uporządkowanie rynku usług i zapewnienie, że rehabilitacja domowa będzie rzeczywiście dostępna dla tych pacjentów, którzy jej najbardziej potrzebują.
Do końca 2025 r. placówki, które mają umowy z NFZ na rehabilitację ambulatoryjną, mogły przeznaczać część czasu pracy swoich fizjoterapeutów na świadczenia w domu pacjenta – najpierw do 50%, potem do 20%. Od 1 stycznia 2026 r. te dwie formy świadczeń są formalnie oddzielone, co oznacza, że rehabilitacja domowa musi być realizowana przez placówki, które mają specjalną umowę dedykowaną temu zakresowi – nie jako dodatek do ambulatoryjnej.
Zmiany te mają kilka kluczowych skutków:
- rehabilitacja domowa staje się usługą wyspecjalizowaną i przeznaczoną dla pacjentów, którzy naprawdę jej potrzebują – np. osób z ograniczoną mobilnością czy przewlekłymi schorzeniami wymagającymi leczenia w warunkach domowych,
- liczba placówek świadczących rehabilitację domową w kraju znacząco się zwiększa, co ma pomóc skrócić kolejki i poprawić dostęp do fizjoterapii w domu.
Rehabilitacja w sanatorium – co warto wiedzieć?
Rehabilitacja uzdrowiskowa w sanatorium to specjalny rodzaj pobytu rehabilitacyjnego, który różni się od typowej fizjoterapii ambulatoryjnej. Osoby, które mają skierowanie na leczenie uzdrowiskowe lub rehabilitację uzdrowiskową, mogą ubiegać się o turnus w sanatorium refundowany przez NFZ. W Polsce pobyt w sanatorium uzdrowiskowym trwa zazwyczaj 21 dni, a sanatoryjna rehabilitacja zazwyczaj obejmuje specjalistyczne zabiegi rehabilitacyjne i fizykoterapeutyczne.
Warto pamiętać o kilku kwestiach:
- Sanatoria w Polsce mają określone katalogi zabiegów, które muszą realizować. NFZ może od czasu do czasu wprowadzać okres przejściowy albo zmiany w zasadach realizacji tych usług. W takich sytuacjach sanatoria maja czas na modernizację lub doposażenie infrastruktury. Może to wpływać na dostępność niektórych zabiegów.
- Pobyt w sanatorium na NFZ może być częściowo odpłatny, zwłaszcza jeśli chodzi o zakwaterowanie czy inne elementy pobytu. Zależy to od różnych czynników – np. od rodzaju wskazania, wieku uczestnika lub jego sprawności.
NFZ umożliwia pacjentom korzystanie z rehabilitacji lub leczenia uzdrowiskowego także w państwach Unii Europejskiej lub Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA). Ta możliwość wynika z tzw. dyrektywy transgranicznej – czyli zasad koordynacji systemów opieki zdrowotnej w UE. Jeśli pacjent spełnia określone warunki, może skorzystać z leczenia w uzdrowisku np. w Czechach, Niemczech czy na Słowacji.
Co jest potrzebne do rehabilitacji za granicą?
- Skierowanie na leczenie uzdrowiskowe od lekarza ubezpieczenia zdrowotnego w Polsce.
- Zgoda Prezesa NFZ
- Świadczenie musi należeć do tzw. gwarantowanych usług medycznych, które NFZ refunduje.
- W sytuacji rehabilitacji za granicą pacjent sam opłaca pobyt i zabiegi na miejscu, a NFZ refunduje koszty do wysokości kwot, które miałby pokryć w Polsce. Należy mieć więc świadomość, że może wystąpić różnica w kosztach przewidzianych w kraju i w innym państwie.
W praktyce leczenie sanatoryjne za granicą rzadko odbywa się bezpośrednio „na koszt NFZ” – zwykle wymaga wcześniejszego zgłoszenia i uzyskania zgody, a następnie refundacji kosztów po powrocie.
Organizacja rehabilitacji na NFZ to proces, który zaczyna się od uzyskania skierowania. Następnie należy to skierowanie zarejestrować w placówce a następnie ustalić terminy zabiegów, które mogę się odbywać w przychodni, domu pacjenta lub sanatorium.
Zapraszamy do gabinetu rehabilitacji na Targówku z Medicers, ul. Tużycka 31, Zacisze.